Linda Mansveld: ‘Ik sta te popelen om weer aan het werk te gaan’
column
Leraar van het Jaar po

Linda Mansveld: ‘Ik sta te popelen om weer aan het werk te gaan’

Linda Mansveld (31) is genomineerd voor de titel Leraar van het Jaar primair onderwijs 2021. Ze geeft normaal gesproken les aan groep 8 op CBS De Brug in Nieuwerbrug en is nu met zwangerschapsverlof. Maar echt afstand nemen van haar werk? Dat is in coronatijd én in tijden van het lerarentekort nog niet zo makkelijk. 

Linda Mansveld samen met Prins Constantijn tijdens de presentatie van alle genomineerden voor Leraar van het Jaar 2021

Mijn aanloop naar de verkiezing van Leraar van het Jaar verloopt net even anders dan bij mijn collega’s. Hoogzwanger stond ik op het podium tijdens de nominatie en deze zomer ben ik bevallen van onze tweede zoon Sem. Op dit moment ben ik nog met zwangerschapsverlof, maar mijn hoofd is nog vaak bij school.

Dichter bij elkaar

Met heel veel plezier werk ik op De Brug in Nieuwerbrug. We hebben vijf groepen, een ontzettend leuk team en we hebben ons hoofd meer dan prima boven water weten te houden tijdens de lockdowns. Sterker nog: mijn duo-collega wist het tijdens haar speech bij het afscheid van de leerlingen van groep 8 mooi te verwoorden: “Corona, de lockdown: het heeft jullie niet verder van elkaar verwijderd, maar juist als groep dichter bij elkaar gebracht!” 

Alle aanstormende brugpiepers zijn op de plek terechtgekomen waar ze thuishoren. Iets met hoge verwachtingen hebben, óók tijdens een lockdown. 

Een paar maanden voor mijn verlof vertrok onze toenmalige directeur naar een andere school, omdat ze daar een nieuwe uitdaging had omarmd. Ik begreep het, maar zo zwanger als ik was, deed het toch wel wat met me. Ik ben lid van het MT en mij werd gevraagd de fantastische interim-directeur (die gelukkig snel gevonden was) met wat extra uren te ondersteunen. Hoe dichter we bij de laatste schooldag kwamen, hoe meer ik ernaar streefde alles af te hebben zodat de nieuwe directeur zo rustig mogelijk kon starten. Dat is gelukt en ik heb het met heel veel plezier gedaan. Bovendien was ik blij dat mijn verlof pas na de zomervakantie begon, zodat ik als leerkracht van groep 6-8 het jaar zelf heb kunnen afronden.

Geen invaller

Samen met mijn duo-collega trof ik ook alvast zoveel mogelijk voorbereidingen voor het nieuwe schooljaar van groep 8. Zo kon mijn invaller (die we met veel moeite hadden gevonden) zich focussen op de core business: lesgeven. En kon ik met een gerust hart met verlof. 

Het nieuwe schooljaar ging bijna van start, mijn zoon was inmiddels geboren. En toen, een dag voordat ze zou beginnen, zegde de invaller af. Mijn duo-collega belde me met lood in de schoenen om me het nieuws te vertellen. Hij wist dat ik het niet fijn zou vinden dit achteraf te horen. Ik ben blij met die transparantie, al werd loslaten nu nog iets moeilijker. En loslaten is toch al niet een kernkwaliteit. Tijdens de bevalling zat ik nog te appen met een collega! 

We zijn nu drie maanden verder en er is nog steeds geen invaller gevonden. Mijn fantastische collega’s hebben alles op alles gezet om het intern op te lossen, waar ik ze heel dankbaar voor ben. Lang werd het lerarentekort ontkend, maar dit is weer het bewijs dat het probleem veel groter is dan ‘alleen’ een probleem van de randstad. 

Strenge juf

Nu ik met verlof ben, mis ik de interactie en de dynamiek met de leerlingen het meest. Ik ben een strenge juf. Ik sloof mezelf graag uit, eis altijd het beste van mezelf, maar daar moet wel een stukje verantwoordelijkheid van de leerlingen tegenover staan. Het moet niet leuk, maar goed zijn! In het begin hoor je dan gepuf en gesteun, tot ze doorhebben dat ze veel meer kunnen dan gedacht. 

Laatst was ik even op school, voor een fotoserie voor een vakblad. De fotograaf liet op zich wachten, dus mijn duo-collega ging door met zijn les begrijpend lezen. Ik kon het niet laten me erin te mengen en nam uiteindelijk bijna de les over. Oeps! Maar ach, zo had hij tijd om even rustig te lunchen. 

Iets terugdoen

Officieel heb ik nog tot januari verlof, maar ik begin waarschijnlijk al in december. Er zijn nog steeds gaten in de formatie, en het voelt goed om iets terug te kunnen doen voor mijn collega’s. 

En eerlijk gezegd sta ik ook gewoon te popelen om weer te beginnen. Onze zoon is nu drie maanden oud en het is een ontzettend lieve en makkelijke baby. We zijn er beiden klaar voor om weer ‘back to normal’ te gaan! Als je werk je passie is…

Blijf op de hoogte

Vandaag in je mailbox. Morgen toe te passen in de klas. Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang praktische tips, actuele informatie en ideeën voor jouw dagelijkse onderwijspraktijk.