praktijk
po
vo

Rapucation methode

De stichting Rapucation stelt zich als doel sfeer en studieresultaten op middelbare scholen te verbeteren. Respect is hiervan de essentie. Om dit te bereiken heeft Rapucation het First ID project ontwikkeld waarin leerlingen en docenten samen aan respect werken.

  • Embedcode
Thema

Pedagogiek

Onderwerpen

Sociale veiligheid



Liesbeth | 4 november 2013

Het grote voordel van deze aanpak is duidelijkheid. De escalatieladder wordt omgezet naar beeld in de vorm van een ppt waardoor deze voor alle leerlingen in principe zichtbaar is. Ik heb moeite met de afstand die tussen de leerlingen en docent gecreeerd wordt. Doordat de aanpak zich op de klas als geheel richt, is er een erg grote kans dat de onschuldige leerling de consequentie ondergaat en de daadwerkelijke onruststolers niet aangepakt worden. Verder duurt het relatief lang voordat de leerlingen weten hoe de methode werkt. Ook is het de vraag in hoeverre leerlingen het serieus nemen. Deze methode zou goed kunnen werken bij een lastige klas, maar - en hier sluit ik aan bij Natasja en Aafke - een slimme klas kan het gaan zien als een spel door steeds de grenzen op te zoeken of een klas voelt zich niet serieus genomen. Ik denk dat vooral een duidelijke communicatie met de leerlingen (Canter) en het opstellen van duidelijke regels en deze herhalen (Jones) erg belangrijk zijn.


Nadja | 3 november 2013

Een voordeel van de methode vind ik dat het voor de leerlingen heel duidelijk is in welke fase ze zich bevinden en wat de consequenties zijn van bepaald gedrag. Ook vind ik het goed dat de leerlingen steeds zelf kunnen beslissen of ze een betere werkhouding aannemen of de consequenties ondergaan, maar ik vind ook dat er nadelen aan de methode zitten. De methode is erg onpersoonlijk. Er wordt gecommuniceerd door middel van een powerpoint. Leerlingen worden per groep aangesproken en niet individueel. Bovendien wordt er gewerkt met een erg kleine escalatieladder. Bij cijfer 1 is er nog de kans dat iemand de regels moet gaan overschrijven en bij cijfer 3 is er al iemand de klas uitgestuurd.


Stefan van den Berg | 3 november 2013

De duidelijkheid van de methode valt op en spreekt mij aan. De leerlingen zien direct in welke 'fase' de les zich bevindt en kunnen hiernaar handelen; de leraar kan zonder al te veel verstoring zijn les vervolgen. Het grootste minpunt (en mijn haren gaan hiervan rechtovereind staan) vind ik dat er grote afstand tussen de leerling en de leraar lijkt te ontstaan. Niet de leraar, maar 'de powerpoint' reguleert het gedrag; de leerling krijgt ondertussen benauwend weinig ruimte (de leraar trouwens ook!). Vanwege mijn voorkeur voor Canter mis ik in dit model met name de assertiviteit van de leraar. Tot slot: de essentie van Rapucation ('respect') blijft in mijn optiek vaag.


Juul | 3 november 2013

De rapucation methode heeft wel degelijk aspecten die goed werken en die mij dan ook aanspreken. Door de klas samen verantwoordelijk te maken voor hun gedrag, zullen ze elkaar ook corrigeren, zoals ook in het kouninmodel het geval is. Wel loop je het gevaar de leerlingen het gevoel te geven dat ze niet als individu worden gezien. Je geeft ze geen kans om te werken aan eigen regels en grenzen, zoals de taak is van de docent in Dreikurs model. Ik vraag me af hoe de leerlingen die vaardigheid ontwikkelen als de rapucation methode voor discipline wordt gebruikt.


Aafke | 3 november 2013

Ik kan me voorstellen dat deze methode goed werkt wanneer je een lastige klas hebt waarin zaken snel escaleren. Ik zie echter ook nadelen. Waneer je een goede verstandhouding hebt met een klas is het vaak niet nodig om hen op regels te wijzen. Een methode als deze creeert dan alleen maar onnodige afstand. Wanneer je het smartboard veel gebruikt in je les is het ondoenlijk om ook nog constant te switchen naar de slides. Wanneer je oudere gymnasiumleerlingen vanaf klas 3 lesgeeft is het in mijn ervaring veel zinvoller om een gesprek aan te gaan over afspraken in de les waarbij de leraar en leerling gelijke zijn. Deze methode is is naar mijn mening te schools voor dit soort leerlingen. Ze zullen zich niet serieus genomen voelen.


Iris | 3 november 2013

Het gedrag van de leerlingen en de consequenties worden duidelijk in kaart gebracht gedurende de les. De leerlingen kunnen zien waar ze aan toe zijn en zijn met elkaar verantwoordelijk. Dit hoeft niet positief uit te pakken. De consequenties worden meer bij de klas neergelegd dan bij de individuele leerlingen. In sommige klassen zouden gevoelenes van onrechtvardigheid de werksfeer negatief kunnen beinvloeden. Als voorstander van het model van Glasser ben ik van mening dat de leerlingen op deze manier niet altijd de kans krijgen om de juiste keuzes te maken, omdat ze afhankelijk zijn van de werkhouding van de gehele klas. Ik denk dat de methode goed kan werken, maar alleen als deze zeer goed ingeleid wordt voor gebruik en als er goed met de leerlingen gecommuniceerd wordt. En ik vraga me af of leerlingen niet afgeleid worden door deze powerpoint. Op het moment van verspringen ligt de les waarschijnlijk toch even stil.


Linda | 2 november 2013

Het voordeel van deze methode is in mijn ogen dat het voor leerlingen heel duidelijk is wat ze kunnen verwachten en wat er van hen verwacht wordt. De docent heeft met behulp van de verschillende niveaus de mogelijkheid om naar de hele klas te communiceren hoe ze zich moeten gedragen. Bovendien zorgen de dia's ervoor dat de docent minder tijd kwijt is aan corrigeren; hierdoor kunnen verschillende fases van de les vloeiender in elkaar overlopen en kun je als docent het tempo er in houden (Kounin). Hoewel ik die duidelijkheid goed vind vraag ik me wel af in hoeverre deze methode te klassikaal is. Leerlingen worden veel minder individueel aangesproken op hun gedrag. Praktisch gezien zie ik ook een aantal problemen. Ik denk dat je het beste resultaat haalt als alle docenten deze methode toepassen, maar dat is lastig te bereiken. Nog belangrijker is dat je zelf consequent met dit systeem moet kunnen werken en dat gaat niet altijd als je niet in ieder lokaal een powerpoint kunt gebruiken.


Jo-ann | 2 november 2013

De methode is erg interessant, maar is het belonen met 0 zo slim? Een laag cijfer is in mijn hoofd nu eenmaal geen beloning (als je je best doet, krijg je een hoog cijfer). Ik zou het systeem waarschijnlijk anders nummeren en er mogelijk 10 stappen van maken: van 10, uitstekende werkhouding, naar 0, ernstige consequenties. Andere manieren van belonen, buiten de dia, zouden ook goed zijn. Worden leerlingen van tevoren ook gewaarschuwd dat er een regel overschreden wordt? De docent sptreekt over ruis in de les, weten de leerlingen wat hij beschouwt als ruis? Anders is het zeker de eerste keren voor de leerlingen nogal moeilijk te begrijpen waarom iemand een blaadje krijgt en er plots een 2 op het scherm staat. Bij Canter zien leerlingen waarom er consequenties volgen. Een praktische vraag: Stel dat je als invaller werkzaam bent op een school, is deze methode dan ook nog bruikbaar? Het vergt nl. veel tijd voordat leerlingen deze methode accepteren en begrijpen.


Liesbeth | 2 november 2013

Zoals het in het filmpje wordt omschreven lijkt de stichting Rapucation een methode voor ordehandhaving te hebben gevonden die feilloos werkt. Bij deze methode wordt gebruikt gemaakt van een powerpoint om de klas tijdens de gehele les duidelijk te maken wat de docent van hun werkhouding vindt. De powerpoint is in dit geval een erg duidelijk visueel middel om in te zetten. Zoals ik het nu zie is het met deze methode echter niet mogelijk om voor het inhoudelijke gedeelte van je les gebruik te maken van een eigen powerpoint, of van andere functies die tegenwoordig op een smartbord zitten en dit vind ik een groot nadeel van deze methode. Het is, lijkt me, wel mogelijk om te wisselen tussen jouw powerpoint en die van Rapucation, maar dit levert een bijzonder onhandige situatie op. Wanneer je zelf een powerpoint hebt voorbereid zou je de nummers ook nog op het whiteboard kunnen schrijven, maar ook dit zou onhandig kunnen worden.


Natasja | 2 november 2013

Bij de Rapucation Methode gebruikt de docent een powerpoint om de werkhouding van de klas te visualiseren. Als niveau 3 is bereikt, wordt de volgende leerling die onrust veroorzaakt, eruit gestuurd. Ik denk dat het voornaamste probleem in het klassikale zit, want met deze methode mis je de individuele feedback. Het verstorende gedrag van een leerling gaat als het ware op in de massa, omdat de hele groep ervoor gestraft wordt. Ik ben het dan ook eens met Ginott, die zegt dat 'punish all for the sins of one or a few' een vorm van ongepaste discipline is. Ik denk dat er met deze methode regelmatig situaties kunnen zijn waarin een gevoel van onrechtvaardigheid overheerst bij leerlingen. Daarnaast denk ik dat deze methode met name in de bovenbouw testgedrag kan uitlokken: steeds proberen tot de grens te gaan. Het zou dan zelfs een spel kunnen worden voor slimme klassen. Ik vraag me dan ook af of deze methode zowel in de onderbouw als in de bovenbouw toepasbaar is.


De Opleider | 2 november 2013

Het interessante van de methode vind ik dat deze erg breed is: er wordt zowel aan communicatie, veiligheid als aan duidelijke regels gewerkt. Er zit van alles in: preventie door veel stopgedrag laag op de escalatie ladder en vaste routines die het lesverloop niet teveel verstoren (Kounin) en veel gebruik van lichaamstaal (Jones), behaviorisme met gerichte bekrachtiging van gedrag door positieve en negatieve consequenties (Skinner), assertiviteit met duidelijk optreden van de docent (Canter), behoeften van leerlingen door samenwerking, keuzes en succeservaringen door talentontwikkeling (Glasser), en daardoor stimuleren om positieve doelen te ontwikkelen (Dreikurs), respectvol gedrag en gezonde communicatie die samenwerking uitlokt (Ginott). Wat ik me wel afvraag is hoe het komt dat de bedenkers van een model waarin zoveel 'oude' kennis verwerkt zit, (van wel een halve eeuw terug) tegelijk stellen dat docenten verouderde kennis overdragen die niet meer actueel zou zijn...


Dirk | 1 november 2013

Het idee achter de Rapucation methode is dat de docent een powerpoint gebruikt waarin op iedere dia een cijfer staat. Hoe hoger het cijfer, hoe slechter de werksfeer in de klas volgens de docent is. Verschijnt het cijfer drie, dan wordt de eerstvolgende leerling die de les verstoort er uit gestuurd. Het idee is dat de leerlingen snel door de dias geconditioneerd raken en hun gedrag op wenselijke wijze aanpassen. Het grote nadeel lijkt me dat er weinig feedback is op het specifieke gedrag van individuele leerlingen. Ik vraag me dan ook af in hoeverre leerlingen achteraf kunnen aangeven welk gedrag van welke leerlingen nou precies zorgde voor het verhogen van het cijfer op de dia. Ongewenst gedrag benoemen en een leerling daar persoonlijk op aanspreken ontbreekt. Het model van Canter gaat uit van een assertieve docent die op duidelijke wijze naar de leerlingen communiceert. Dit sluit beter aan bij mijn visie.


Valerie Routs | 1 november 2013

Het grootste nadeel van de Rapucationmethode vind ik dat de methode niet persoonlijk is en niet situatiegericht. De klas wordt als een geheel behandeld en de verkeerde leerlingen worden eruitgestuurd, waardoor de maat van straf niet in overeenstemming is met het level van het vertoonde ongewenste gedrag. Ik vraag me af of er ook genoeg ruimte is voor beloning met dit systeem, dat naar mijn idee vooral gericht is op waarschuwing en straf. Ook beloning is in deze methode niet persoonlijk gericht. Ik denk dat de leerlingen zich meer aangesproken voelen door persoonlijke complimenten van een leraar, dan door het algemene compliment dat de dia op 0 staat. Uit het filmpje begrijp ik ook dat de dia ook niet meer teruggaat naar 0, maar alleen maar omhoog? Ik ben het eens met Canter, volgens wie niet alleen negatief gedrag moet worden aangepakt, maar ook goed gedrag zeker beloond moet worden.


Diana Simons | 1 november 2013

Met deze aanpak zijn de consequenties heel duidelijk, maar de regels niet. Wat mag wel, wat mag niet? De leraar kan opeens van 1 naar 2 gaan. Aan de andere kant voelen leerlingen ook weer heel snel aan waar de grenzen van de docent liggen. Ze weten heel duidelijk waar ze aan toe zijn. Ik heb er moeite mee dat als door een leerling die vervelend doet de PP van 2 naar 3 gaat waardoor een ander eruit gestuurd wordt die wellicht een hele brave leerling is. Ik vraag me af hoe een docent met deze PowerPoint over werkhouding een andere PowerPoint kan presenteren die over de echte inhoud van de les gaat. Zelf voel ik me veel meer thuis in het model van Ginott, waarin communicatie centraal staat. Ik vind het belangrijk dat kinderen zelf leren aangeven wat redelijke regels zijn (met sturing van de docent natuurlijk) en niet dat de focus zo zwaar ligt op een PowerPoint waarin consequenties centraal staan en kinderen totaal geen inspraak hebben.


Eefke Trepels | 1 november 2013

Indien correct toegepast, lijkt de Rapucation Methode mij een prima basis voor een respectvolle en rustige sfeer in de klas. Het gewenste gedrag en de (positieve of negatieve) consequenties van dit gedrag zijn (op voorhand) erg duidelijk. Dit is in lijn met het model van Canter. Canter stelt echter wel dat leerlingen niet altijd gelijk behandeld moeten worden, sommige leerlingen hebben iets meer ondersteuning nodig m.b.t. taakgericht handelen. De Rapucation Methode gooit daarentegen alle leerlingen op een hoop. Hier heb ik problemen mee. Leerlingen zijn namelijk individuen. Daarnaast twijfel ik er (net als Kim) aan of dit ordesysteem wel geschikt is voor de hogere niveaus (en dan met name bovenbouw). Ik vraag me echter het meest af of deze methode geen gevoelens van onrechtvaardigheid - en dan met name m.b.t. de proporties van de straffen - oproept?


Manouk Thewissen | 31 oktober 2013

De Rapucation methode is een interessante manier om orde te bewaren in de klas. Door middel van een powerpoint geeft de docent aan welke werkhouding de klas in zijn opinie heeft en welke consequenties hieraan verbonden zijn. De docent geeft dus hele duidelijke signalen en geeft goed zijn grenzen aan. Er zal onder de leerlingen geen onduidelijkheid bestaan over de gevolgen van slecht gedrag in de klas. Dit vind ik een sterk punt van deze methode. Ik vraag me echter af of de methode voor een goede (werk)sfeer zorgt in de klas. Als na een paar lessen een aantal leerlingen uit de klas is gestuurd, zul je je als leerling zeker rustig gaan houden. Maar leert dit kinderen echt iets over hun gedrag en het maken van goede keuzes? Het zorgt wellicht dat de klas in het gareel blijft lopen, maar op welke manier? Zeker met mijn voorkeur voor het model van Glasser, waarbij de docent moet bijdragen aan het maken van goede keuzes van leerlingen, zou ik graag nog iets meer sturing van de docent zien.


Kim Peeters | 31 oktober 2013

Het is een bijzondere manier van orde houden in een klas. De regels zijn erg duidelijk en dat bevordert de sfeer in de klas. De manier van samenwerken tussen leerlingen en docent (en ook de reactie/emotie van de leerlingen en docent duidelijk laten zien) is erg mooi. Ik vraag me wel af in hoeverre dit daadwerkelijk zo gemakkelijk te introduceren is als de mensen die aan het woord zijn in de video beweren. Zeker op het niveau waar ik lesgeef (alleen aan gymnasiumleerlingen) vraag ik mij af in hoeverre ze dit niet te streng en misschien zelfs kinderachtig vinden. Al zou deze aanpak, naar mijn mening, wel kunnen passen binnen het Canter-model dat mij aanspreekt. Daarin krijgen de leerlingen juist meer vrijheid doordat er duidelijke regels gesteld zijn.


Maxim | 30 oktober 2013

Het principe van het creeren van een respectvolle werkomgeving vind ik bemoedigenswaardig. Dit is inderdaad iets wat leraren en leerlingen samen moeten zien te bereiken. De powerpoint die zij gebruiken biedt duidelijke regels en consequenties, hoewel hiermee (voor ik dit kan opmaken uit het filmpje) altijd de hele klas wordt gewezen op hun werkhouding en niet per definitie individuele leerlingen. Het geeft de leerlingen echter wel een duidelijke keuze: of een betere werkhouding of een bepaalde consequentie ondergaan. Ik vraag me alleen af in hoeverre dit systeem de zelfverantwoordelijkheid van de leerlingen stimuleert en of dit dus werkelijk tot betere resultaten leidt.

E-mailadres wordt niet gepubliceerd. Hiermee kunnen wij reageren op je bericht.